دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی
               لحظه های بی تو بودن میگذره اما به سختی                  
دل تنها و غریبم داره این گوشه می میره
ولی حتی وقت مردن باز سراغتو میگیره

یار سفر کرده ی من

دلتنگم از دوریه تو

تو این روزای شب زده

عشق یعنی مستی و دیوانگی

عشق یعنی با جهان بیگانگی

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراغش سوختن

عشق یعنی انتظار و انتظار

عشق یعنی هر چه بینی عکس یار

عشق یعنی شاعر دل سوخته

عشق یعنی آتش افروخته

عشق یعنی با گلی گفتن سخن

عشق خون لاله بر چمن

عشق یعنی یک نسیم یک نماز

عشق یعنی عالمی راز و نیاز

عشق یعنی قطره و دریا شدن

زندگی پر از سواله می دونم
رسیدن به تو خیاله می دونم
تو میگی یه روزی مال من میشی
اما موندت محاله می دونم
تو میگی شبا دعامون می کنی
چشمه ی چشات زلاله می دونم
توی آسمون سرنوشت ما
ماه کاملم هلاله می دونم
تو میگی پرنده شیم بریم هوا
غصه ما دو تا باله می دونم
چشم من پر از غم نبودنت
دل تو پر از ملاله می دونم
طاقتم دیگه داره تموم میشه
صبر تو رو به زواله می دونم
آره می ری و نمی پرسی که این
دل عاشق در چه حاله می دونم

کاش می شد اشک را تجدید کرد

فرصت چند را تجدید کرد

کاش می شددر غروب لحظه ها

                                                   لحظه ی دیدار را تجدید کرد                                                                                                                        

زندگي چيزي نيست كه لب طاقچهْ عادت از ياد من و تو برود.

زندگی پلی است بسوی عاشق شدن که همه ما ماننده

رهگذری چند لحظه ای از روی آن می گذریم ولی نمی دانم